سلامت روان نسل های جدید در سال های اخیر به یکی از دغدغه های اصلی نظام های بهداشتی تبدیل شده است. پژوهش های جدید نشان می دهند که الگوهای ابتلا به برخی اختلالات روانی در حال تغییر هستند و سن بروز این اختلالات کاهش یافته است. یکی از مهم ترین این تغییرات، افزایش موارد روان پریشی در نوجوانان و جوانان است.
مطالعه ای بزرگ که در کانادا انجام شده، نشان می دهد نسل های متولد دهه های اخیر بیش از گذشته در معرض اختلالات روان پریشی قرار دارند. این یافته ها زنگ خطر جدی برای سیاست گذاران حوزه سلامت روان و خانواده ها به شمار می رود.
بررسی داده های جمعیتی گسترده در استان انتاریو
برای دستیابی به نتایج دقیق، محققان از یکی از بزرگ ترین پایگاه های داده سلامت در آمریکای شمالی استفاده کردند. این رویکرد امکان بررسی روندهای بلندمدت و مقایسه نسل های مختلف را فراهم کرده است. گستردگی نمونه آماری، اعتبار یافته ها را به شکل قابل توجهی افزایش می دهد.
در این پژوهش، داده های مربوط به بیش از ۱۲ میلیون نفر از متولدین استان انتاریو کانادا تحلیل شد. نتایج نشان داد که نرخ تشخیص اختلالات روان پریشی مانند اسکیزوفرنی در افرادی که از دهه ۱۹۸۰ به بعد متولد شده اند، به طور معناداری بیشتر از نسل های پیشین است. بیشترین افزایش نیز در گروه های سنی نوجوان و جوان مشاهده شده است.
افزایش چشمگیر نرخ روان پریشی در نوجوانان و جوانان
یکی از نگران کننده ترین بخش های این مطالعه، رشد سریع موارد جدید روان پریشی در سنین پایین است. کاهش سن تشخیص می تواند نشان دهنده تشدید عوامل خطر در سال های اولیه زندگی باشد. این موضوع پیامدهای اجتماعی و درمانی گسترده ای به همراه دارد.
بر اساس یافته های پژوهش، بین سال های ۱۹۹۷ تا ۲۰۲۳ نرخ بروز روان پریشی در گروه سنی ۱۴ تا ۲۰ سال حدود ۶۰ درصد افزایش یافته است. این رقم از ۶۲.۵ مورد به ۹۹.۷ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر رسیده است. تحلیل های نسلی نشان می دهد متولدین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ حدود ۷۰ درصد بیشتر از متولدین سال های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ با تشخیص روان پریشی مواجه شده اند.
تشخیص زود هنگام تر اختلالات روان پریشی در نسل جدید
علاوه بر افزایش تعداد مبتلایان، سن تشخیص نیز در نسل های جدید کاهش یافته است. تشخیص زودهنگام می تواند از یک سو به شناسایی بهتر بیماری کمک کند و از سوی دیگر نشان دهنده افزایش شدت یا سرعت بروز علائم باشد.
طبق نتایج این مطالعه، نسبت افرادی که تا سن ۳۰ سالگی به یکی از اختلالات روان پریشی مبتلا تشخیص داده شده اند، در متولدین اوایل دهه ۹۰ میلادی حدود ۳۷.۵ درصد بیشتر از نسل های قبل است. این الگو در میان زنان و مردان تقریبا مشابه بوده، هرچند مردان همچنان به طور کلی در معرض خطر بالاتری قرار دارند.
عوامل افزایش روان پریشی در نسل های جدید
پژوهشگران تاکید می کنند که هیچ عامل واحدی به تنهایی نمی تواند این روند افزایشی را توضیح دهد. افزایش روان پریشی نتیجه تعامل پیچیده عوامل زیستی، روانی و اجتماعی است که در سال های اخیر شدت بیشتری پیدا کرده اند.
از جمله عوامل مطرح شده می توان به افزایش سن والدین، فشارهای اقتصادی و اجتماعی، تجربه های منفی دوران کودکی، استرس های مزمن و تغییر الگوهای زندگی اشاره کرد. با این حال، یکی از محتمل ترین دلایل مورد تاکید پژوهشگران، افزایش مصرف مواد مخدر در سنین پایین است. مصرف موادی مانند کانابیس، محرک ها و مواد توهم زا طی دو دهه گذشته در کانادا افزایش یافته و شواهد علمی ارتباط مستقیمی میان این مواد و بروز یا تشدید روان پریشی نشان می دهند.
اهمیت یافته ها برای نظام سلامت روان
نتایج این پژوهش پیامدهای مهمی برای برنامه ریزی سلامت روان دارد. افزایش ابتلا در سنین پایین به معنای نیاز بیشتر به خدمات درمانی طولانی مدت، مداخلات زودهنگام و حمایت های اجتماعی گسترده تر است.
کارشناسان معتقدند تمرکز بر پیشگیری، آموزش خانواده ها، کنترل مصرف مواد مخدر در نوجوانان و تقویت خدمات سلامت روان در مدارس می تواند نقش کلیدی در مهار این روند ایفا کند. بی توجهی به این هشدارها ممکن است بار اقتصادی و اجتماعی سنگینی در دهه های آینده ایجاد کند.
نتیجه گیری
مطالعه گسترده انجام شده در کانادا نشان می دهد اختلالات روان پریشی در نسل های جوان نه تنها شایع تر شده اند، بلکه در سنین پایین تری نیز تشخیص داده می شوند. این روند نگران کننده، ضرورت بازنگری در سیاست های پیشگیری و مداخله زودهنگام را بیش از پیش آشکار می کند.
با توجه به نقش عوامل محیطی و رفتاری، سرمایه گذاری در آموزش سلامت روان، کاهش مصرف مواد مخدر و حمایت از کودکان و نوجوانان می تواند تاثیر قابل توجهی در کاهش خطر روان پریشی داشته باشد. یافته های این پژوهش که در ژورنال معتبر CMAJ منتشر شده اند، هشداری جدی برای توجه فوری به سلامت روان نسل های آینده محسوب می شوند.
بدون نظر! اولین نفر باشید